Εγώ είμαι.
Όλα εντάξει;
Τι εννοείς, έφυγαν; Εννοείς ότι έφυγε κι αυτή μαζί;
Θα περιμένω μπροστά απ’ το ξενοδοχείο.
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ένα τέτοιο πράγμα σαν αυτό, κύριε;
Όταν κατέβηκε κάτω στον δρόμο, ήταν ακόμη σκοτεινά.
Τότε η μπροστινή πόρτα άνοιξε και βγήκε κι αυτή επίσης.
Σκέφτηκα ότι θα πρέπει να ήλθε κάτω για να του πει αντίο.
Αντ’ αυτού, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου,
έβαλε το σκύλο μέσα, μπήκε κι αυτή, και έφυγαν.
Δεν ακούσατε Ντοτόρε;
Ναι. Ναι.
Να πάρει! Αυτό είναι κάτι που δεν το θέλαμε. Εν πάση περιπτώσει,
όσον αφορά εμένα, ακολούθησα τις οδηγίες.
Έχετε πάρει την απόφασή σας;
Νομίζετε ότι ο γάμος θα σας προσφέρει;
Δεν ξέρω. Η αίσθηση της κανονικότητας.
- Κανονικότητας; - Ναι. Σταθερότητα, ασφάλεια.
Το πρωί όταν ντύνομαι στον καθρέπτη βλέπω τον εαυτό μου.
Και τον συγκρίνω με οποιουδήποτε άλλου. Νιώθω διαφορετικός.
Τι βρίσκετε στην Τζούλια;
Μπορεί να είναι το σώμα της, ο αισθησιασμός της.
Ναι; Και αυτή;
Τη στιγμή που είμαστε μόνοι θέλει να ερωτοτροπεί.
- Και μετά; - Συνήθως τελειώνει με κύλισμα στο χαλί.
- Και το κορίτσι με τα μεγάλα βυζιά; - Ω, είναι μέρος της προίκας.
Ώστε λοιπόν θα παντρευτείτε και θα χάσω τον καλύτερο μου φίλο.
Ακριβώς.
Δύο λεπτά και θα τον δείτε, κύριε.
Είστε σίγουρος ότι αφίχθη;
Ο συνταγματάρχης; Ασφαλώς. Θα είναι εδώ.
Το υποσχέθηκε. Ενδιαφέρεται πολύ.
Το καλλίτερο είναι να ηρεμίσετε. Είναι αστείο εν τούτοις, το γνωρίζετε;
Ο καθένας επιθυμεί να είναι διαφορετικός από τους άλλους,
Αντιθέτως, εσείς επιθυμείτε να είστε ίδιος με τον καθένα.
Πριν 10 χρόνια, ο πατέρας μου ήταν στο Μόναχο.
Συχνά, μετά το θέατρο, μου έλεγε ότι,
πήγαινε με φίλους στην μπυραρία.
Ήταν εκεί ένας τρελός άνδρας που φερόταν σαν ανόητος.
Μιλούσε για πολιτική.
Σχεδόν τον έθελγε.
Τον κερνούσαν μπύρα και τον ενθάρρυναν.
Ανάβαινε επάνω στο τραπέζι εκφωνώντας πύρινους λόγους.
Ήταν ο Χίτλερ.
Κυρίες και κύριοι, αυτό ήταν το "Ποιος είναι ευτυχέστερος εμού"
του Cesare Andrea Bixio.
Ολοκληρώνουμε το πρόγραμμά μας δημοφιλούς μουσικής
με την ορχήστρα του Arcangeli.
Τραγουδιστές οι Silvana Fioresi, Oscar Carboni,
Lina Termini και "Οι Swallows. "
Θα σας παρουσιάσουμε τώρα "Το μυστικό μιας συμμαχίας, "
Μία συζήτηση από τον Ίταλο Μοντανάρη.
Ιταλία και Γερμανία, δύο φωτεινά προπύργια
κατά την διάρκεια των αιώνων.
Η αντιπαράλληλες συνάντησή τους σηματοδοτούν κρίσιμη καμπή
στη διαδρομή της παγκόσμιας ιστορίας.
Άλλη μια φορά, οι δύο αυτοί λαοί ανακαλύπτουν
τις αρχαίες αρετές τους.
Αρετές που ενσωματώνουν ταυτοσημότητα και αμοιβαιότητα
που είχαν ξεχαστεί από καιρό,
αυτό που ο Γκέμπελς απεκάλεσε "η Πρωσική άποψη"
του Μπενίτο Μουσολίνι,
και που εμείς ονομάζουμε "η λατινική άποψη" του Αδόλφου Χίτλερ.
Ιταλία και Γερμανία, φέρνουν στον κόσμο δύο μεγάλες επαναστάσεις,
Τον αντικοινοβουλευτισμό και την αντιδημοκρατία.
Παρακαλώ, καθίστε, Κλέριτσι.
Υπάρχουν τίποτε νέα για μένα;
Το προσωπικό σας αρχείο είναι πράγματι άριστο.
Προσλαμβάνομαι λοιπόν;
Τέτοιες αποφάσεις δεν πρέπει να τις παίρνουμε βιαστικά.
- Ναι, καταλαβαίνω. - Ναι, ασφαλώς θα προσληφτείτε.
Δημόσιος υπάλληλος, απολυτήριο κλασικού, καλές προοπτικές καριέρας,
και σας έχει συστήσει ο σύντροφος Μοντανάρη
Κάποιο πρωί θα έλθετε στο υπουργείο.
Θα έλθετε στο γραφείο μου στο υπουργείο με το φωτεινό και λαμπερό σας πρόσωπο,
θα κάνετε τη συγκεκριμένη πρόταση.
Το γραφείο του υπουργού!
Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι άνθρωποι θέλουν να συνεργάζονται μαζί μας;
Μερικοί το κάνουν από φόβο,
οι περισσότεροι απ’ αυτούς για χρήμα.
Από πίστη στο φασισμό, πολύ λίγοι.
Αλλά εσείς, όχι.
Αισθάνομαι ότι δεν είστε κυβερνητικός για κανένα από τους ανωτέρω λόγους.
Και πότε θα μπορώ να έχω μιαν απάντηση;
Ελπίζω σύντομα.
Αν έβαζα κατά μέρος τον ιδεαλιστή επαναστάτη...
θα έπρεπε να αναρωτηθώ ποιος είναι ο στόχος σας.
Θα ετοιμαστώ να πάω, μόλις το αποφασίσετε.
Περίφημα.
Θα σας συστήσω στον υπουργό.
Κλέριτσι! Κλέριτσι!
- Στις διαταγές σας. - Ο υπουργός μας περιμένει.
Είναι η πρώτη φορά που θα δείτε τον υπουργό;
Ναι.
Όταν του εξήγησα το σχέδιό σας, το πρώτο πράγμα που είπε ήταν, "Θαυμάσιο.
"Πηγαίνετε στο καθηγητή Κουάντρι και εμπνεύστε του εμπιστοσύνη προς εσάς.
"Προσπαθήστε να ανακαλύψετε ποιες είναι οι επαφές του στην Ιταλία. "
Ναι, ναι, θαυμάσια!
Και ακόμα ποιο σημαντικό, αυθορμητισμός!
- Και επίσης, εθελοντισμός. - Εθελοντική δράση.
Για την καταστολή του αντιφασισμού.
Πρέπει να προσπαθήσετε και να καταλάβετε τις γυναίκες.
Πες τε πως απεφάσιζε να μείνει στο Παρίσι. Θα μπορούσε να είχε, έτσι;
"Animula vagula blandula
"hospes comesque corporis. "
Συγνώμη, δεν το έπιασα αυτό.
Δεν είναι τίποτα. Είναι Λατινικά.
Πέντε δευτερόλεπτα, τέσσερα δευτερόλεπτα,
τρία δευτερόλεπτα, δύο δευτερόλεπτα, ένα δευτερόλεπτο.
Ο σωστός χρόνος με το σήμα ήταν 1:00 μ. μ.
Εδώ.
Ορίστε!
Όμορφα
Δεν θα μου τα δώσεις;
Σήμερα χρειάζομαι απαραίτητα τα λουλούδια σου
Δώστε τα εδώ. Για σένα.
Ξέρεις τι σκεφτόμουνα; Πρέπει να πάω σε έναν που προβλέπει το μέλλον.
Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα.
Μη κοιτάς τριγύρω.
Αγάπη!
Πρόσεχε!
Μα, Μαρτσέλλο, είμαστε δεσμευμένοι, τι λάθος υπάρχει σ’ αυτό;
Ο θείος μου έφερε κάτι απ’ την Αμερική.
Τι είναι αυτό;
Η μαμά φτιάχνει τη λίστα των προσκεκλημένων.
- Θες να την δεις; - Όχι, την εμπιστεύομαι.
Μίλησα με τον Δον Λατάντσι.
Αν θες να παντρευτείς, θα πας να κοινωνήσεις,
και πρέπει να εξομολογηθείς.
Ειδάλλως λέει, δεν μπορεί να μας παντρέψει.
Δεν πιστεύω σ’αυτά.
Πώς και γιατί;
Το 19% του κόσμου που πάει στην εκκλησία σήμερα, δεν πιστεύει.
Ούτε και οι παπάδες.
Εντάξει, αν το θέλεις, θα εξομολογηθώ.
Σ’ αγαπώ.
Αν θέλεις να...
- Ναι, θέλω... - Ναι, ακριβώς εδώ.
Στο πάτωμα, στο χαλί. Θέλεις;
Καλύτερα να σκεφτείς τον παπά.
Δεν θα χορηγήσει άφεση.
Χορηγούν στον καθένα άφεση.
Τελικά θα είναι τόσο σύντομος ο μήνας μας του μέλιτος.
Έχεις αποφασίσει, πού;
Ναι.
Αλλά δεν μπορώ να σου πω τίποτα ακόμα.
Είναι έκπληξη.
- Έκπληξη; - Έκπληξη;
Ναι, ναι, λατρεύω τις εκπλήξεις.
Τζούλια, άσε μας μόνους.
- Μαρτσέλλο, πήγα κάτω για την αλληλογραφία... - Ελάτε για φαί!
Ανώνυμα γράμματα;
Τι είναι όλα αυτά;
Να ξέρεις, είναι πολύ απαίσιοι για να το κάνουν αυτό.
Χειρότερα από το να μας καρφώνουν την πλάτη.
Μα τι αναφέρουν τα γράμματα;
Και από τις σφραγίδες φαίνεται ότι μερικά είναι από τη Ρώμη.
Άσε με να δω, μαμά. Θέλω να δω τί γράφουν εδώ.
Διάβασέ το μόνο σε μας. Αλλά μετά θα το κάψω.
Υπάρχουν τόσα άσχημα πράγματα εδώ.
"Σινιόρα, επιτρέποντας στην κόρη σας και τον μνηστήρα της να παντρευτούν,
"κάνετε κάτι παραπάνω από ένα λάθος,
"διαπράττεται έγκλημα. "
"Ο κύριος πατέρας του Κλέριτσι
"έχει κλειστεί σε ένα ίδρυμα, λόγο μιας πάθησης του εγκεφάλου
"που προέρχεται από σύφιλη.
"Όπως ξέρετε, αυτή η ασθένεια είναι κληρονομική.
"Υπάρχει ακόμα χρόνος να σταματήσετε το γάμο. - Ένας φίλος. "
Θα ήμουν ευτυχής να υποβληθώ σε ένα check-up.
- Γελοίο. - Όχι. Δεν εννοούσα το παραμικρό.
Στην Γερμανία, οι προγαμιαίες εξετάσεις είναι υποχρεωτικές, μου το είπε ένας φίλος.
Αγόρι μου, το ξέρω. δεν είσαι μόνο ένας άνδρας,
είσαι ένας άγγελος!
Ευχαριστώ.
Η προέλευση της διανοητικής ασθένειας του πατέρα μου δεν είναι τα αφροδίσια.
Αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί ιατρικά.
Μα με την ευκαιρία, το κοριτσάκι μου είχε παρωτίτιδα,
ερυθρά, και ιλαρά.
- Όλες συνηθισμένες ασθένειες. - Ναι!
Για κοίτα, ποιος είσαι; Γιατί με παρακολουθείς;
Καθαρή σύμπτωση.
Δεν σας παρακολουθούσα.
Προφανώς, πάμε και οι δύο στο ίδιο μέρος.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. Το όνομά σας είναι Κλέριτσι;
Ναι, είμαι ο Ντοτόρε Κλέριτσι. Και σεις ποιος είστε;
Είμαι ο ιδικός πράκτορας Μανγκανιέλλο. Σταλμένος από τον συνταγματάρχη.
Είσελθε.
- Ευχαριστώ. - Φαρμάκι!
Τέτοια αναταραχή. Ο χώρος μοιάζει με σωρό κοπριάς.
Ναι, είναι κρίμα.
Φαρμάκι!
Επιτάχυνε, Μανγκανιέλλο, ειδάλλως δεν θα τους τσακώσουμε.
Δεν μπορώ να πάω γρηγορότερα κύριε. Ο δρόμος γλιστράει.
Προπορεία όχι περισσότερο από μισή ώρα.
Μη μιλάς τόσο πολύ. Βιάσου!
Γλιστράει.
Το ξέρω. Αλλά πρέπει να την σώσουμε, ανεξάρτητα από το πόσο γλιστράει.
Σε καταλαβαίνω.
Αλλά αν τσακίσουμε τον λαιμό μας, ποιος θα μας σώσει, Ντοτόρε;
Ο συνταγματάρχες μου είπε πως πρέπει να σας πω...
Μετά. Περίμενε εδώ.
Μητέρα. Σκεπάσου παρακαλώ.
Δεν θέλω να σε βλέπω ημίγυμνη.
Τι γιο έχω εγώ. Ένας ηθικολόγος έγινε ο γιός μου.
Ξέρεις; Ονειρεύτηκα κάτι μόλις τώρα.
Μπήκες εδώ απ’ αυτή την πόρτα, κάθισες εκεί που είσαι.
Με φίλησες πραγματικά.
Γιατί δεν ντύθηκες;
Τι ώρα είναι;
Αργά. Θα επισκευτούμε τον μπαμπά.
Γιατί δεν πεθαίνει;
Θα γλυτώναμε όλα τα έξοδα της κλινικής, και θα είχα κι εγώ λίγα.
- Θα πουλήσουμε το αυτοκίνητο. - Όχι. Δεν πρόκειται να το πουλήσω.
Αν το κάνω, σημαίνει ότι χάνω τον δηλητήριο
και πρέπει να τον έχω κοντά μου.
Αισθάνομαι τόση μοναξιά σ’ αυτό το σπίτι.
Θέλω να τον βλέπω όταν το επιθυμώ.
Παρακαλώ, μη μου μιλάς για τους εραστές σου.
Τι εννοείς εραστές; Μόνο ένας υπάρχει.
Και είναι πολύ πιο χαριτωμένος απ’ την ανόητη αρραβωνιαστικιά σου.
Τι μπάσταρδος που είσαι!
Όχι, δεν πουλάω το αμάξι.
Θα πουλήσω το σπίτι.
Θέλω να γυρίσω την Ευρώπη.
Τελικά, γεννήθηκα για να ταξιδεύω.
Και η Ρώμη κατάντησε τόσο επαρχιακή.
Τα παιδιά της μεσαίας τάξης που παντρεύονται με τα παιδιά των καλών οικογενειών.
Είναι σωρός αλογοκοπριάς!
- Ειδικός πράκτορας Μανγκανιέλλο! - Παρών!
Σου φαίνεται κανονικό αυτό το σπίτι; Είναι χώρος για κανονικούς ανθρώπους;
Ο συνταγματάρχης μου είπε ότι πρέπει να σας πω...
Για μια κανονική παιδική ηλικία;
Η παρακμή εδώ μα αηδιάζει.
- Μανγκανιέλλο. - Μάλιστα Ντοτόρε;
Σύντροφε.
Το βλέπεις αυτό;
Είναι μορφίνη.
Τι λέει ο συνταγματάρχης;
Υπάρχει μια μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα.
Στον δρόμο σας για το Παρίσι προτού περάσετε τα σύνορα,
πρέπει να σταματήσετε στη Ventimiglia, Via dei Glicini, νούμερο τρία.
Αριθμός τρία, Via dei Glicini.
Θα συναντήσετε ένα έμπιστο πρόσωπο, που λέγεται Ραούλ.
Θα σας δώσει περεταίρω οδηγίες.
Πόσο καιρό ήσουνα στρατευμένος;
Άρχισα το 1923.
Τουρκία, Γαλλία, Αφρική...
- Πάντα στα χαρακώματα; - Είμαι υπό μετακίνηση.
Όλα για την οικογένεια και την πατρίδα μου.
Η χώρα μας πριν από τη οικογένεια.
Μάλιστα κύριε. Ασφαλώς.
Σύντροφε!
Μανγκανιέλλο βλέπεις εκείνο το άτομο;
Ονομάζεται Κι.
- Κι; - Σωστά.
"Κι" σημαίνει δηλητήριο στα γιαπωνέζικα.
Το να λέγεσαι δηλητήριο δεν είναι νορμάλ.
Είναι προμηθευτής.
Δεν θα μπορούσε να είναι αδελφός μου, αλλά η μητέρα του θα μπορούσε να είναι η μητέρα μου.
Είπα ότι δεν φαίνεται νορμάλ.
Της κουβαλάει τη μορφίνη και την χρησιμοποιεί όποτε της αρέσει.
- Δηλητήριο; - Ναι.
Πρέπει να καταλάβεις γιατί στα λέω αυτά.
Πέντε λεπτά και δεν θα έχει το χρόνο να φτιάξει ούτε μια βαλίτσα.
Πες στον συνταγματάρχη να με υπολογίζει!
Δηλητήριο! Δηλητήριο!
- Δηλητήριο! - Πού κρύβεται;
Δεν θα είσαι πάλι αγενείς μαζί του, έτσι;
Εγώ; Όχι, είναι τόσο γοητευτικός.
Δηλητήριο!
Έχεις κοιτάξει στο δωμάτιό του;
Έψαξα παντού. Ακόμα και κάτω απ’ το τραπέζι.
- Πώς είναι τα πράγματα, Φραντς; - Καλλίτερα από χθες.
- Χθες είμασταν χάλια. - Πολύ χάλια;
Χθες ήμασταν υποχρεωμένοι να φορέσουμε ζουρλομανδύα.
- Και σήμερα; - Σήμερα είναι καλλίτερα.
Ο άνεμος δείχνει να βοηθά την αναπνοή μας.
Δεν θα κουραστώ ποτέ να επαναλαμβάνω.
Αν το κράτος δεν διαμορφωθεί από μόνο του
στην εικόνα του ατόμου, τότε πώς το άτομο
θα διαμορφώσει τον εαυτό του στην εικόνα του κράτους;
Και λοιπά, και λοιπά.
Σφαγή και μελαγχολία.
Αντόνιο, ο γιος σου απεφάσισε να παντρευτεί.
Ο Μαρτσέλλο θα παντρευτεί;
Σφαγή και μελαγχολία.
Κοίτα.
Η ανακοίνωση του γάμου.
Σταμάτα. Είναι ο πατέρας σου!
Μου αρέσει αυτό. Υπόγραψέ το.
Διάβασε. Δεν είναι τόσο τρελός όσο δείχνει.
Μπορώ να μείνω μια στιγμή μόνος με τον πατέρα μου;
Όταν ήμουν ακόμα μικρός,
συνήθιζες να μου λες για τις σωφρονιστικές παρεμβάσεις σου.
Δεν ξέρω, δεν μπορώ να θυμηθώ τίποτα.
Αλλά γιατί ντρέπεσαι; Είναι σημαντικό για μένα.
Όταν ήσουν υγιής, χρησιμοποιούσες ένα μεγάλο ρόπαλο.
Ναι.
- Και δεν τους έδινες και καστορέλαιο; - Ναι.
- Και δεν τους βασάνιζες; - Ναι.
Δε σκότωνες; Σκότωνες επίσης;
Φύγε! Φραντς! Φραντς!
Πιστεύετε καθόλου στη μοίρα, Ντοτόρε;
Λοιπόν, πριν δύο χρόνια στην Αφρική, μετά από μια αποστολή σαν αυτή,
μου λένε στο αρχηγείο, "Λάβατε αντιεντολές;"
"Ε, τί αντιεντολές;"
Λοιπόν, στη Ρώμη, αποφάσισαν να αναστείλουν όλα το πράγμα
γιατί ήταν αναγκαίο.
Ας βιαστούμε!
Δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε για την γυναίκα
ακόμα κι αν φθάναμε εγκαίρως.
Γνωρίζετε απολύτως καλά, δεν αντέχουμε το κόστος οποιουδήποτε μάρτυρα.
Τότε σταμάτα!
Θα βγω έξω!
Σε τι χρησιμεύει το φεύγω; Φύγε!
Ντοτόρε Μαρτσέλλο!
Μα πρέπει να μείνουμε εδώ. Έχουμε συγκεκριμένη υπευθυνότητα.
Θα το κοιτάξετε;
Στοπ!
Διαφορετικά, ποιος κάνει την αναφορά;
Ξεκούμπωσέ του τα εσώρουχα!
Αφήστε με! Αφήστε με!
Η αστυνομία! Η αστυνομία! Ελάτε!
Στοπ!
- Πώς λέγεσαι; - Μαρτσέλλο Κλέριτσι. Εσείς;
Πασκαλίνο Σεμίραμα. Αλλά μπορείς να με λες Λίνο.
Πόσος καιρός πέρασε από την πρώτη σου εξομολόγηση;
Από τότε που έκανα την πρώτη μου κοινωνία.
Άσκημο τέκνο μου, πολύ άσκημο.
- Πόσο χρονών είσαι; - Τριάντα τεσσάρων.
Και όλα αυτά τα χρόνια ζούσες σαν ένα ζώο.
Πες μου, ποιες αμαρτίες έχεις διαπράξει;
Τα έχω κάνει όλα. Ακόμα και τις χειρότερες αμαρτίες.
- Όλα; - Όλα. Μέχρι και φόνο.
Φόνο; Και δεν αισθάνθηκες την ανάγκη να εξομολογηθείς;
Τί;
Δεν αισθάνθηκες την ανάγκη να τρέξεις προς εξομολόγηση;
Ήμουν 13.
Λοιπόν, τι προσπάθησαν να σου κάνουν οι φίλοι σου;
Ήταν τελείως ηλίθιοι.
Τί θέλαν από σένα;
Εντάξει, λοιπόν, τι δώρο;
Ένα όπλο.
- Ένα πιστόλι κάψουλας; - Όχι, ένα αληθινό.
Έχω ένα άλλο. Ένα Μάουζερ.
Το θέλεις; Αν το θες, θα στο δώσω.
- Πού είναι; - Στο δωμάτιό μου. Έλα.
Έχω ένα χαριτωμένο ανατολίτικο κιμονό επίσης.
- Ξέρεις ποια είναι η Μαντάμ Μπατερφλάι; - Πού πας;
Έλα, πες μου. Τί ήθελε από σένα;
Δεν ήξερα τι. Έμοιαζε τόσο πολύ με γυναίκα.
- Γυναίκα; - Έτρεμε σα γυναίκα.
Ωραία, τί συνέβη; Φιλιά;
Σε άγγιξε;
Είσαι σίγουρος ότι μου λες την αλήθεια;
Ναι.
Και τι συνέβη μεταξύ σας; Σαρκικές σχέσεις;
Πυροβόλα. Τί περιμένεις; Έλα, πυροβόλα.
Σκότωσε την χαριτωμένη Μπατερφλάι!
- Τώρα πρέπει να μου πεις τις λεπτομέρειες. - Όχι, αρκετά παρακαλώ.
Είναι ακριβώς σα να σκέπτεστε ότι ο σοδομισμός
είναι μεγαλύτερο ηθικό αμάρτημα από το να σκοτώσεις κάποιον, πάτερ.
Δεν θα επιτρέψω τέτοια αυθάδεια.
Ξεχνάς ότι συμβαίνει να είμαι ο ιερέας,
και εσύ ο αμαρτωλός.
Μετά απ’ αυτό, είχες σεξουαλικές επαφές με άλλους άνδρες;
Όχι. Όλα τα υπόλοιπα ήταν νορμάλ.
Τι σημαίνει αυτό;
Ένα πορνείο, όταν ήμουν 18.
Από τότε, σχέσεις μόνο με γυναίκες.
Αυτό κατά την άποψή σου είναι νορμάλ σεξουαλική ζωή;
Ναι. Γιατί όχι;
Μα γιε μου, όλη σου τη ζωή την έζησες στην αμαρτία.
Νορμάλ θα πει ιερός δεσμός, να έχεις σύζυγο, οικογένεια.
Αυτό είναι που βρήκα.
Μπράβο, μπράβο, μπράβο.
Θα φτιάξω μια ζωή που θα είναι νορμάλ.
Θα πανδρευτώ μια ασήμαντη μικροαστή.
Τότε θα είναι περίφημο κορίτσι.
Μίλα. Συνέχισε!
Μηδαμινέ.
Ανάχωμα ανόητων ιδεών.
Γεμάτο ασήμαντες φιλοδοξίες.
Αυτή είναι μόνο για κρεβάτι και κουζίνα.
Δεν έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιείς τέτοιες εκφράσεις.
Κανονικότητα.
Σκόπευα να δομήσω την κανονικότητά μου, αλλά δεν θα είναι εύκολο.
- Παρέμεινε στην θρησκεία... - Έξω η θρησκεία!
Ο Θεός είναι τόσο γενναιόδωρος. Η Παρθένος τόσο μητρική.
Ο Χριστός είναι τόσο φιλεύσπλαχνος με όλους εμάς.
Και ο ιερέας τόσο άγιος με κατανόηση.
Δεν έχετε επιδείξει καμία φρίκη για το έγκλημά μου μέχρι τώρα.
Δεν σας διέκοψα.
Είστε έκπληκτος διότι δεν το έβαλα στα πόδια κατά την εξομολόγηση.
Το μόνο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να μετανιώσετε ταπεινά,
ζητώντας την συχώρεσή του σήμερα.
Έχω μετανιώσει ήδη. Θέλω να συχωρεθώ από την κοινωνία.
Ναι.
Θέλω να εξομολογηθώ σήμερα την αμαρτία που θα κάνω αύριο.
Μία αμαρτία επανορθώνει μιαν άλλη.
Είναι το κόστος που πρέπει να πληρώσω στην κοινωνία. Και θα το πληρώσω.
Είστε μέλος κάποιου νέου τομέα;
Ανήκετε σε καμία ομάδα ανατρεπτικών;
Όχι. Όχι.
Ανήκω σε μιαν ομάδα που κυνηγά όλους του ανατροπείς.
Ego te absolvo
a peccatis tuis.
Μουσική!
Ζήτω του γαμπρού!
Συγχαρητήρια!
- Πότε είναι οι γάμοι; - Την άλλη Κυριακή.
Τη νύφη, γιατί δεν την φέρατε εδώ;
Πώς την λένε;
Πιείτε για το τέλος της εργένικης ζωής!
- Έχουμε και μπισκότα επίσης. - Καθώς και κράκερς.
Μόνο μια στάλα. Για μένα μόνο μια στάλα.
Με χτυπάει γρήγορα στο κεφάλι.
- Τα πάρτι με εκνευρίζουν. - Κόσμος θέλησε να σε συναντήσει.
- Δεν πειράζει. Είναι μόνο ένας δίσκος. - Γούρι, γούρι. Αυτό σημαίνει γούρι.
Ξέρεις, είναι σε τέτοια έξαψη.
Όποτε υπάρχει κάποιο γεγονός, ο κόσμος εξάπτεται.
Συχώρεσέ τους.
- Πηγαίνω σε μία αποστολή. - Ωραία!
Η παρουσία σας ήταν θαυμάσια.
- Την εκτιμώ. - Ποτέ δεν απορρίπτομαι.
Μουσική. Ελάτε, παίξτε.
Ο κόσμος περιμένει να μιλήσει με τον Ντούτσε.
Ξαφνικά ακούστηκε μια τρομερή κραυγή.
Αρκετά.
Πού είστε; Ξαναρχίζετε;
Το τελευταίο μάθημα δεν σου ήταν αρκετό; Σταμάτα τις φωνές.
Πρέπει να σας παίξω το τελευταίο μέρος του "Foxtrot" από τον μαέστρο Lori.
Τι κερδίζετε δουλεύοντας γι αυτόν τον άνδρα;
Κερδίζω την αίσθηση του ότι τελικά γύρισα πίσω
στο κανονικό κράτος εννοώντας εσάς.
- Πώς σκέφτεσαι έναν κανονικό άνδρα... - Ένας κανονικός άνδρας!
Για μένα, ο κανονικός άνδρας είναι κάποιος
που γυρίζει το κεφάλι του να δει τα οπίσθια μια όμορφης γυναίκας.
Το θέμα δεν είναι μόνο να γυρίσεις το κεφάλι.
Υπάρχουν 5-6 λόγοι,
και είναι ευτυχισμένος να βρει ανθρώπους που είναι σαν κι αυτόν, όμοιοι.
Να γιατί αγαπά πολύκοσμες παραλίες,
ποδόσφαιρο, τα μπαρ στο κέντρο...
στην Piazza Venezia.
Του αρέσουν άνθρωποι σαν κι αυτόν
και δεν εμπιστεύεται αυτούς που είναι διαφορετικοί.
Να γιατί ο κανονικός άνδρας είναι ο αληθινός αδελφός, ο αληθινός πολίτης,
- Ο πραγματικός πατριώτης. - Ο πραγματικός φασίστας.
Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ, πως γίναμε φίλοι;
Έκτοτε είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους.
Είμαστε δύο του ίδιου είδους.
Εδώ είστε;
Τι πειράζει αν εσείς δεν συμφωνείτε; Το ξέρω.
Ποτέ δεν κάνω λάθος.
Βρέχει από τα διάσπαρτε σύννεφα.
Βρέχει στους ξερούς θάμνους για σας.
Η ευχάριστη αστραφτερή δροσιά των πεύκων
Και επάνω στις μυρτιές βρέχει και πάλι.
Βρέχει πάνω στα γυμνά μας χέρια.
Στα διαφανή μας ρούχα
Σε νέες σκέψεις οι ψυχές μας αποκαλύπτονται
Και στο μύθο που μου ξέφυγε εχθές.
Και με αποφεύγει σήμερα, Ερμιόνη
Μαρτσέλλο, είμαι ανάξιά σου.
Ναι, ναι. Δεν σου αξίζω.
Ακούγεσαι ακριβώς όπως η μάνα σου.
Έχω να σου πω κάτι, αλλά δεν πρέπει να με κοιτάς,
έτσι κοίτα παρακαλώ εκεί. Αν κοιτάξεις θα ντραπώ.
Ίσως μετά δεν θα με αγαπάς άλλο,
αλλά πρέπει να στο πω.
Ξέρεις, ότι πιστεύεις για μένα δεν είναι αλήθεια.
Νομίζεις ότι είμαι παρθένα. Δεν είμαι.
Τι σκέπτεσαι για μένα τώρα;
Δεν θα σε παντρευτώ διότι νόμιζα πως ήσουν ακόμα παρθένα;
Αγάπη, ξέρω ότι έχεις σύγχρονες νοοτροπίες,
αλλά αισθάνθηκα ότι πρέπει να σου πω την αλήθεια.
Ξέχασα να το αναφέρω.
Στην Ventimiglia, θα κατεβούμε. Έχω μία συνάντηση.
Αλλά πρέπει να σου τα πω όλα. Πρέπει.
Θύμωσες.
Ήσουν ερωτευμένη με κάποιον προτού με γνωρίσεις. Ποιος ήταν;
Ήταν ένας άνδρας στα 60. Ένας πολύ αηδιαστικός γέρος.
Ένας οικογενειακός φίλος.
- Ποιος είναι; - Είναι ο δικηγόρος Περπούτζιο.
Ο Περπούτζιο;
- Μα είναι ένας από τους μάρτυρές μας. - Επέμενε σ’ αυτό.
Μα πώς μπορούσα να πω όχι;
- Έξι χρόνια κρατούσε αυτό. - Έξι χρόνια;
Έξι χρόνια.
Εμπρός!
Παρντόν μεσιέ. Θα είμαστε στην Ventimiglia σε λίγα λεπτά.
Ευχαριστώ.
- Αυτό είναι το νούμερο 3 της Via dei Glicini; - Νούμερο τρία.
Ποιος είναι;
Μου δείχνει σα να πρέπει να είναι ένας στρατιωτικός με πολιτικά!
Εδώ δεν είναι μουσείο. Μπες μέσα, μπες μέσα!
Θα στείλω τους υπόλοιπους κάτω, τελείως μακριά.
Είμαι ηλίθια, τελείως μανιακή.
Πάλι! Ξανά πες το.
Ο κύριος είναι ένας φίλος του σινιόρ Ραούλ.
Έλα! Πες το!
Είμαι τρελή, μία τελείως μανιακή.
Είμαι τρελή.
Κλέριτσι!
Τι κάνεις, σπαταλώντας το χρόνο;
Έλα εδώ!
Τι;
Οι δραστηριότητες του καθηγητή Κουάντρι στην Γαλλία
έχουν γίνει παρεμβατικές και προκλητικές.
Είναι αναγκαίο να του γίνει ένα μάθημα.
Πρέπει να τον προσεγγίσεις και να του εμπνεύσεις εμπιστοσύνη
και να του πάρεις πληροφορίες.
- Αλλά τώρα... - Αλλά τώρα;
Υπάρχουν αντίθετες εντολές από την Ρώμη. Αυτό που θα κάνεις είναι να τον εξαφανίσεις.
- Είναι σαφές; - Πολύ.
Η επιχείρηση δεν θα λάβει χώρα στο Παρίσι.
Είναι δικό σου θέμα να επιλέξεις τον τόπο και τον χρόνο.
Εξαρτάται από σένα.
Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να πούμε γι αυτό.
Λαμπρά. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχω εναλλακτικότητα.
Σύντροφε Κλέριτσι!
Πρέπει να είναι σύντομο και αποφασιστικό! Σύντροφε!
Το τραίνο για το Παρίσι φεύγει σε μιαν ώρα.
Έχασα το καπέλο μου. Πού είναι το καπέλο μου; Πού είναι;
Κατόπιν εισήλθε στο δωμάτιο. Αργά.
Τελικά στάθηκε δίπλα μου και είπε, "Γαλλικά είναι αυτά;"
Έλα και κάτσε εδώ.
"Είναι το μάθημά μου των λατινικών, " Είπα.
Με άρπαξε απ’ τα μαλλιά.
Και μετά, φαντάσου, αναγκάστηκα να καλέσω τον θείο.
Μου ξεκούμπωσε την μπλούζα τότε.
Ήμουν αρκετά ανεπτυγμένη στα 15, υποθέτω.
Άρχισε να μου πιέζει το στήθος μου σκληρά, μέχρι που λιποθύμησα.
Και τότε, δεν ξέρω. Βρέθηκα ξαφνικά στο κρεβάτι.
Ήταν από πάνω μου.
Τότε τα κατάλαβα όλα και οι δυνάμεις μου με εγκατέλειψαν.
Σου άρεσε;
- Ήμουν πεσμένη εκεί παθητικά. - Και μετά;
Μου έκανε όλα όσα ήθελε.
Φώναζα τόσο πολύ, και προκειμένου να με παρηγορήσει,
είπε ότι ήταν απολύτως, μα απολύτως τρελός για μένα.
Έξη χρόνια.
Θα ήθελα το 26, 15, 37.
- Μήκος 9 και πλάτος... - Θα περιμένω.
Σε ποιον τηλεφωνάς; Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
- Σ' έναν άνδρα με καμπούρα. - Οι καμπούρηδες φέρνουν τύχη!
Πέντε και έξη.
Έξι από εννέα οφείλεις το ποσό στα τετραγωνικά μέτρα, έτσι;
Σωστά.
Ήταν καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο.
Τον έλεγαν Σμερντίκοφ.
Αλλά ήταν η μόνη τάξη που ήταν γεμάτη.
Όλα τα πρωτοετή κορίτσια ήταν ερωτευμένα μαζί του.
Ακόμα απασχολημένος;
Παρακαλώ, σε λίγα λεπτά θα τον καλέσετε εκ μέρους μου;
Το έτος που θα αποφοιτούσα, του έδωσαν καστορέλαιο.
Δε θα το θυμάται μετά από 9 χρόνια.
Έπρεπε να πάω να του μιλήσω για την διατριβή μου.
Με ρώτησε αν ήμουν φασίστας.
Και τι του απάντησες;
Δεν ενοχλήθηκα να του απαντήσω.
Μου είπε ότι θα ήταν αδύνατον γι αυτόν
να διδάξει φιλοσοφία σε μία φασιστική χώρα.
Εμπρός!
Είμαι ο Κλέριτσι. Ήμουν φοιτητής σας παλιά στην Ρώμη,
και θα επιθυμούσα να σας ξαναδώ.
Ασφαλώς, καθηγητά. Είχα έλθει σχετικά με την διατριβή μου.
Ήμουν τη χρονιά που σταματήσατε να διδάσκετε.
Δεν θυμάμαι το όνομά σου.
Είναι τόσος καιρός. Κλέριτσι, είπες;
Ναι. Και μου είπατε... θυμάμαι την μέρα αυτή τόσο καλά, το κάθε τι,
είπατε, "Ο χρόνος της αμφισβήτησης πέρασε για μένα. "
"Τώρα αρχίζει ο καιρός της δράσης. "
- Και θέλεις να με δεις; - Ναι.
Γιατί;
Δεν έχω συγκεκριμένο λόγο.
Ακόμα μιλάνε για σας στην Ρώμη.
Και θα ήθελα να σας ξαναδώ, αυτό είναι όλο.
Για να δούμε. Έρχεσαι σπίτι μου;
Ναι. Πότε;
Σήμερα αν θέλεις, μετά το γεύμα. έλα για καφέ.
Κάνω το μήνα του μέλιτος στο Παρίσι.
Θα πείραζε να φέρω και την γυναίκα μου;
Ασφαλώς. Οδός Saint Jacques 17.
- Θα σε δω αργότερα λοιπόν. - Ευχαριστώ.
Έχει μια ωραία φωνή. Όχι σα του καμπούρη.
Τι να βάλω; Ρούχα περιπάτου ή κανονική ένδυση;
Μα γιατί ενοχλείσαι;
Θα είναι ένας τυπικός διανοούμενος, δυσάρεστος και ανίσχυρος.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Στην πραγματικότητα δεν το ξέρω. Ο θείος μου συνηθίζει να λέει πάντα...
- Ο θείος Περπούτζιο! - Γέλα, γέλα.
Αυτός είναι ένας απ’ αυτούς που στέλνουν τις ανώνυμες επιστολές.
Κόφτο τώρα!
Μα, Μαρτσέλλο...
Απάντησε. Πες δεν είμαι εδώ.
- Μα αν είναι Γάλλος; - Όχι, θα είναι Ιταλός.
Απάντησε στο τηλέφωνο!
Εμπρός!
Όχι, δεν είναι εδώ.
Πολύ καλά, θα του το πω.
Είπε ότι θα ξανατηλεφωνήσει το απόγευμα.
Αστείο όνομα, Μανγκανιέλλο.
- Ναι, ποιος είναι; - Λέγομαι Κλέριτσι.
- Ήλθατε σε λάθος διαμέρισμα - Έχω ραντεβού
Είστε Ιταλός;
Ο καθηγητής τους περιμένει Θα το αναλάβω.
Φύγε, Μαρτσέλλο!
Θα σε δαγκώσει! Τρέχα!
Κάτω, Ρόμπι!
Κάθισε! Κάτσε κάτω!
Είστε ο μεσιέ Κλέριτσι. Έτσι;
Ελάτε.
- Μη φοβάστε. - Εγώ; Δεν είμαι καθόλου φοβισμένη.
Ωραία, ελάτε λοιπόν επάνω. Δεν θα δαγκώσει τώρα, σας λέω.
Αστείο. Συνήθως τα σκυλιά μ’ αγαπάνε.
Είναι η πρώτη σας φορά που επισκέπτεστε το Παρίσι;
- Σας αρέσει; - Ναι. Είναι τόσο όμορφο.
Ο σταθμός, το ξενοδοχείο, και τώρα εδώ.
- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.
Αν θέλετε, αργότερα θα σας δείξω λίγο την πόλη.
Αλήθεια; Και τότε όταν έλθετε στην Ιταλία,
θα μπορέσω να σας δείξω γύρο απ’ τη Ρώμη το κάθε τι.
Τις πλατείες, τις εκκλησίες, το φόρουμ...
Ναι.
Πρέπει να τους πω, γιατί ο καφές θα κρυώσει.
Ελάτε παιδιά, ο καφές κρυώνει.
Αναρωτιέμαι γιατί φέρεται τόσο εχθρική.
Δείχνει εχθρική; Για μένα είναι εντάξει.
Συμπεριφέρεται σα να με γνωρίζει 100 χρόνια.
Και δεν ξέρω γιατί, ποτέ δεν τη συνάντησα.
Ούτε που ξέρω ποια είναι.
Έχει παντρευτεί τον καθηγητή Κουάντρι.
Αρκετά νέα για να είναι και κόρη του.
Αλλά δεν πειράζει. Την άκουσα να λέει, "Ο άνδρας μου είναι μέσα. "
- Είπε "ο άνδρας μου"; - Μα σίγουρα.
Όχι, δεν συμφωνώ. Η εκτύπωση στο κατάστημα είναι πολύ ακριβή.
Αλλά δεν θα καταφέρουμε ποτέ τίποτα με τον πολύγραφο.
- 30.000 εκτυπώσεις, δεν είναι αστείο... - Κολλάει πάντα.
Ο άνδρας μου είναι ακόμα απασχολημένος.
Θα σας δει σε λίγα λεπτά, εντάξει;
- Ναι, έχουμε χρόνο. - Είπε ότι θα πάμε να δειπνήσουμε το βράδυ.
Θα το θέλαμε επίσης.
Μετά μπορούμε να σταματήσουμε στην Joinville για χορό.
- Συμφωνείτε; - Ο χορός με κάνει ευτυχισμένη!
Χορεύουν ακόμα στην Ιταλία;
Τώρα που το σκέπτομαι, είναι αδύνατον.
Γιατί;
Διότι δεν έχω φέρει εσθήτα μαζί μου.
Αυτό ταχτοποιείται. Αυτό το απόγευμα, μπορούμε να αγοράσουμε αν έλθετε.
- Δεν θα έπρεπε να πάμε αμέσως; - Όχι. Έχω μάθημα στο σχολείο στις 3:30.
Αλλά μπορούμε να συναντηθούμε στο ξενοδοχείο σας αν θέλετε, στις 5:00.
- Σε ποιο ξενοδοχείο είστε; - Στο D'Orsay.
- Τότε θα ιδωθούμε στις 5:00; - Όχι.
Τα ψώνια είναι μόνο για τις γυναίκες. Οι σύζυγοι πληρώνουν.
Εννοείς, μπορώ και δεν σε ενοχλεί;
Όχι.
Πήγαινέ τον στον καθηγητή.
Πέρασε, πέρασε, Κλέριτσι. Σου προσφέρανε καφέ;
- Ναι, ευχαριστώ. - Αντίο. Ευχαριστώ.
- Τζούλια. - Ναι;
Είμαι περίεργη.
Προτού τον παντρευτείς, πήγες στο κρεβάτι μαζί του;
Είστε πολύ περίεργος, Κλέριτσι.
Κάνατε όλο αυτό το δρόμο για να με δείτε;
Θυμηθείτε, καθηγητά,
Συνηθίζατε, με το που μπαίνατε στην τάξη
έπρεπε να κλείσουν τα παράθυρα.
Δεν μπορούσατε να ανεχτείτε όλο αυτό το φως, αυτό τον θόρυβο.
Αργότερα, κατάλαβα γιατί το συνηθίζατε αυτό.
Όλα αυτά τα χρόνια,
ξέρετε τι παραμένει σταθερά χαραγμένο στην μνήμη μου;
Η φωνή σας.
Φανταστείτε ένα μεγάλο μπουντρούμι σε σχήμα σπηλιάς.
Μέσα, άνθρωποι που έχουν ζήσει εκεί από την παιδική τους ηλικία,
όλοι αλυσοδεμένοι και αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν το πίσω μέρος της σπηλιάς.
Πίσω τους, πολύ μακριά, το φως φωτιάς που τρεμοπαίζει.
Ανάμεσα στην φωτιά και τους φυλακισμένους, φανταστείτε έναν χαμηλό τοίχο
παράλληλα μιας μικρής σκηνής
στην οποία χειριστής μαριονέτας παρουσιάσει τις μαριονέτες του.
Αυτό ήταν το Νοέμβριο του 28.
Ναι, το θυμάμαι.
Τώρα προσπάθησε και φαντάσου μερικούς άλλους άνδρες
που περνούν πίσω απ’ αυτόν τον μικρό τοίχο
κουβαλώντας αγάλματα φτιαγμένα από ξύλο και πηλό.
Τα αγάλματα είναι ψιλότερα απ’ τον τοίχο.
Δεν θα μπορούσατε να μου έχετε φέρει καλλίτερο δώρο από αυτές τις αναμνήσεις.
Οι αλυσοδεμένοι κρατούμενοι του Πλάτωνα.
Και πώς μοιάζουν σε μας.
- Και τι βλέπουν; - Τι βλέπουν;
Εσείς που έρχεστε από την Ιταλία πρέπει να ξέρετε από εμπειρία.
Βλέπουν μόνο σκιές που δημιουργεί η φωτιά
στο πίσω μέρος της σπηλιάς που στέκεται απέναντί τους.
Σκιές. Οι αντανακλάσεις των πραγμάτων.
Όπως αυτό που συμβαίνει σε σας τους ανθρώπους τώρα στην Ιταλία.
Πες ότι αυτοί οι φυλακισμένοι ήταν ελεύθεροι και μπορούσαν να μιλήσουν.
Δεν θα καλέσουν τις σκιές που βλέπου πράγματι, όχι τις οπτασίες;
Ναι. Θα μπέρδευαν στην πραγματικότητα, τις σκιές για πραγματικές.
Ο μύθος της μεγάλης σπηλιάς.
Αυτή ήτανε η διατριβή που σου πρότεινα να κάνεις.
- Την τέλειωσες μετά; - Όχι φύγατε. Πήρα άλλο θέμα.
Λυπάμαι αληθινά, Κλέριτσι. Είχα τόση πίστη σε σένα.
- Σε όλους σας. - Όχι, δεν το πιστεύω αυτό.
Αν ήταν αλήθεια, δεν θα ‘χατε ποτέ εγκαταλείψει την Ρώμη.
Αυτό είναι σπουδαίο. Συνέχισε!
Γύρνα γρηγορότερα. Πιο γρήγορα.
Πιο γρήγορα. Πιο γρήγορα.
Στο σημείο που φθάσαμε, δεν υπήρχε άλλη επιλογή.
Εμιγκρέδες. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε. Θέλαμε ο καθένας
να είναι σε θέση να καταλάβει την περιφρόνηση, και το μίσος μας ως εξόριστοι,
το νόημα της προσπάθειάς μας, το ιστορικό νόημα.
Όμορφες λέξεις, αλλά εσείς φύγατε κι εγώ έγινα ένας φασίστας.
Συγνώμη, Κλέριτσι,
αλλά ένας πεπεισμένος φασίστας δεν μιλά έτσι.
Ναι; Ναι, εγώ είμαι. Ναι. Προχωρήστε.
Ένας εραστής; Μόνο ένας;
Πήγε κάτω και βγήκε.
Δόθηκε ολοκληρωτικά σε έναν κοκκινομάλλη προαγωγό με ένα κοκκινισμένο μάτι.
Ήταν ένας εβραίος, που βρώμαγε σκόρδο. Ο οποίος ήλθε κάποτε απ’ την Φορμόζα,
και την μετέφερε σε κάποιο πορνείο στην Σαγκάη.
Θα μου δανείσεις αλήθεια αυτές τις αλεπούδες;
Ασφαλώς. Κράτα τες όσο θέλεις.
Ευχαριστώ.
Περίμενέ με. Θα επιστρέψω αμέσως.
Πηγαίνεις συχνά γύρο απ' τα σπίτια ανθρώπων, κατασκοπεύοντας;
Πόσο συχνά κάνω μήνα μέλιτος στην Γαλλία;
Συνάντησα μια γυναίκα με τα μάτια σας.
- Πού; - Στην Ventimiglia.
Η ομοιότητα είναι απίστευτη.
- Και ποια ήταν; - Μια εκδιδόμενη.
Πολύ ευχαριστώ.
- Φιλούσε ωραία; - Ήταν σα να φιλάω εσάς.
- Πώς τέλειωσε αυτό; - Δεν τέλειωσε.
Την αγκάλιασα και αυτό ήταν.
Αφέθηκα στην μεγάλη αυτή επιθυμία, να την ξαναβρώ πάλι.
- Γιατί είστε τόσο εχθρική; - Γιατί είμαι ειλικρινής.
Επάνω εδώ είχε ένα σημάδι.
Όχι! Όχι! Άσε με να φύγω!
Ποιος ξέρει γιατί είναι;
Αλλά δεν είναι ο χρυσός τρόπος φαντάζομαι.
Από εδώ είναι τόσο μικρό, σαν κι αυτό που έχω στο κομοδίνο.
Λένε, τουλάχιστον μια φορά τον μήνα,
κάποιοι απογοητευμένοι εραστές πέφτουν κάτω. Τι χαζό.
- Θέλεις να πάμε στην πόλη; - Ναι.
Ταξί!
Ναι. Είμαι ευτυχής που θα πάμε στον πύργο του Άιφελ.
Γρήγορα! Στον πύργο του Άιφελ. Γεια!
Κι εσύ;
Προσοχή!
Τώρα, ευέλικτα. Έλα. Ωπ!
Αγαπητή Ελένε, ψιλά το πηγούνι.
Ωπ!
Προσπάθησε πάλι.
Πρόσεξε τα γόνατά σου, Denise.
Πάρε ανάσα.
Α, αυτό αρχίζει να φαίνεται καλό, έτσι;
Το κεφάλι σου.
Προς τα έξω.
Μάτια ακίνητα, Margot.
5 λεπτά διάλειμμα.
Ευχαριστώ, κυρία.
- Υπάρχει κάποιο μέρος για να μιλήσουμε; - Εδώ.
- Όχι, όχι εδώ. - Γιατί όχι;
Έχω κάποιους φίλους στην Βραζιλία.
Θα παρατούσα τα πάντα αν ερχόσουν μαζί μου.
Εγώ, αντιθέτως, έχω φίλους στην Ιταλία.
Έλαβα ένα γράμμα. Διάβασέ το.
"Αν τυχών λάβετε αυτό το γράμμα, θα είναι σε πείσμα των λογοκριτών της φυλακής. "
Δεν πρέπει ποτά να κάνετε μια τόσο ανοικτή χειρονομία, σαν αυτή.
Γιατί σταμάτησες; Συνέχισε.
"Έρχονται ξαφνικά μες τη νύχτα και κλωτσούν την πόρτα του κελιού μου
"ώστε να μην μπορώ να κοιμηθώ. "
- Γιατί... - Συνέχισε.
Γιατί με κάνεις να διαβάσω αυτό το γράμμα;
Θα σου πω σε λίγο.
"Κάποιες μέρες, υπάρχουν εικονικές εκτελέσεις.
"Μου έστειλαν τον παπά τρεις φορές κιόλας
"και αρνήθηκα το ευχέλαιο.
"Μου ξανάδωσαν καστορέλαιο, αλλά πρέπει να συνειδητοποίησαν
"ότι μετά από 20 σχεδόν χρόνια,
"το συνήθισα. Δεν έχω καμία αντίδραση. "
Γιατί πρέπει να διαβάσω αυτό το γράμμα;
Θέλεις να σου πω εγώ;
Διότι είσαι φασίστας! Κατάσκοπος!
Νομίζετε ότι μας κερδίσατε; Είσαστε γελασμένοι.
Το ξέρει ο άνδρας σου;
Γιατί νομίζεις σε δέχτηκε;
Δεν είσαι παρά ένα σκουλήκι.
Με αναστατώνεις! Με αηδιάζεις!
Θα πάω την Τζούλια στο ξενοδοχείο.
Θα φύγουμε με το πρώτο τραίνο για το σπίτι.
Ποτέ δεν θα το κάνεις αυτό. Είσαι τόσο δειλός.
Μαρτσέλλο! Κράτα με.
Μαρτσέλλο, φοβήθηκα.
Μαρτσέλλο, μη μας βλάψεις σε παρακαλώ.
Ορκίσου! Ορκίσου, παρακαλώ.
Δεν ξέρω.
Τζούλια, έλα να δεις.
Άννα! Έλα εδώ!
Είναι έκπληξη!
Κοίτα αυτό το χρώμα. Είναι όνειρο!
Έλα και κοίταξε αυτό. Εδώ.
Άννα! Είναι θεϊκό!
Κοίτα τι όμορφο που είναι! Κοίτα μόνο!
Τζούλια, έλα.
Είναι πολύ μεγάλο, όλο από ξύλο, με τεράστια κρεβάτια.
Το σπίτι ανήκε στον παππού μου.
Ο Λούκα και εγώ συνηθίζαμε να πηγαίνουμε εκεί συχνά.
Ρόμπι, εδώ!
Μα τώρα, μ’αυτά που συμβαίνουν στην Ισπανία, δεν αφήνουμε το Παρίσι με τίποτε.
Εντάξει, Ρόμπι! Αρκετά! Έλα εδώ!
Η Σαβοΐα είναι όμορφη. Ανυπομονώ να επιστρέψω.
Ντοτόρε! Ντοτόρε!
Έλα, ξέρω ότι είσαι εκεί πίσω.
Γιατί δεν θέλεις να με δεις;
Έτρεχα ξοπίσω σου όλη μέρα.
Και κάνει παγωνιά εδώ.
Οφείλετε να βγείτε έξω και να συνομιλήσετε τώρα.
Περί τίνος ανησυχείτε;
Θα πάμε κάπου μέσα. Θα μιλήσουμε γι αυτό.
Έχω τη ευθύνη, ξέρετε.
Ο χρόνος περνά.
Πρέπει να έχετε κάποιο σχέδιο ήδη.
Δεν έχετε σταθεί ακόμα ούτε στιγμή.
Θα πρέπει να σας πω πως οφείλετε να παρακολουθείτε αυτόν, όχι τη γυναίκα του.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κραυγάζεις όπως τα πουλιά, ξέρεις.
Δεν σε καταλαβαίνουν αλλοδαπέ. Μανιακέ.
Νομίζει, τα πουλιά στο Παρίσι είναι αλλοδαπά.
Δεν έχει το Θεό της. Ντοτόρε!
Σας καταλαβαίνω.
Αλλά η επιχείρηση πρέπει να είναι γρήγορη και αποφασιστική.
Τρίτος όροφος.
Δεν σε πειράζει αν μείνουμε έτσι για λίγο;
Όχι.
Τι χαζή που είσαι.
Θυμήσου τι είπες μόνη σου πριν λίγο.
"Αν δεν ήσουν παντρεμένη, είπες.
Ναι, πρέπει να το είπα. Είμαι παντρεμένη.
Δε σημαίνει τίποτα.
Πρέπει να καταλάβεις, παντρεμένη με ποιον.
Μου αρέσει.
Έλα, δοκίμασε το νέο μου φόρεμα.
Όχι. Μη κουνιέσαι. Θέλω να σε ντύσω.
Τι παράξενη που είσαι. Θες να γίνεις υπηρέτριά μου τώρα;
Και ποια θα ήταν η διαφορά; Αυτό με ευχαριστεί.
Παρακαλώ, μη με κοιτάς. Στενοχωριέμαι.
Δεν υπάρχει κανένα λάθος σ’αυτό. Είμαι γυναίκα όπως κι εσύ.
Ναι, αλλά με κοιτάς με έναν τρόπο...
για γύρνα.
Τι όμορφη!
Πόσο πολύ αγαπώ το Παρίσι!
Όταν το δει αυτό ο Μαρτσέλλο!
Βιολέτες; Βιολέτες, κύριε;
Θέλετε βιολέτες;
Αυτές είναι πραγματικές βιολέτες της Πάρμας.
- Είναι σίγουρα απ’την Πάρμα; - Απολύτως.
Δώσε μου ένα μπουκέτο.
Ευχαριστώ.
Εμπρός της γης οι κολασμένοι!"
Της πείνας σκλάβοι, εμπρός, εμπρός.
Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
Σα βροντή, σαν κεραυνός
Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
Τώρα εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν, εμείς
Στον αγώνα ενωμένοι, Κι ας μη λείψει κανείς
Ω να τη! μας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής
Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
Με πλάνα λόγια, μας γελούν
Της γης οι δούλοι και ραγιάδες
Μοναχοί τους θα σωθούν
Στον αγώνα ενωμένοι Κι ας μη λείψει κανείς
Ω να τη! μας προσμένει Στον κόσμο η Διεθνής
Μέσα.
- Έλα. - Τί τρέχει;
- Σ’αρέσουν πράγματι οι βιολέτες της Πάρμας; - Δεν είναι για μένα.
Ναι. Θέλω να τις πάρεις εσύ.
Δεν μπορεί να το ήξερες ότι ήμουν στο ξενοδοχείο
Είναι για την Τζούλια.
Είναι για σένα που τις αγόρασα.
Η Τζούλια θέλει να είναι όμορφη απόψε το βράδυ.
Στις 8 και μισή στο ξενοδοχείο.
Ξέρεις, λυπάμαι.
Από τότε που φθάσαμε στο Παρίσι, δεν έχουμε κάνει έρωτα ακόμα.
Τα γόνατά σου είναι ξερά.
Υπάρχουν νέα για σένα.
Οι Κουάντριs έχουν ένα σπίτι στην Σαβοΐα.
Η Άννα λέει ότι ο καθηγητής φεύγει αύριο το πρωί με το αυτοκίνητο
ενώ αυτή θα μείνει εδώ.
Μόνο για μια μέρα ή κάτι τέτοιο, μετά σχεδιάζει να πάει στον άνδρα της
και θέλει να τους επισκεφτούμε στα βουνά.
Έχω την διεύθυνση.
Ωραία, δεν νομίζεις;
Μου είπε ότι έχουν τεράστια κρεβάτια στην βίλα τους
που κάνουν φοβερούς θορύβους!
Και λέει ότι υπάρχουν μεγάλα, μεγάλα δάση στην περιοχή
που κανένας ποτέ δεν τα περνά.
Η Άννα λέει...
Η Άννα μου είπε ότι ακόμα μπορείς να κάνεις και έρωτα στο χιόνι.
Το φαντάζεσαι ότι ο καθηγητής κάνει βόλτες στο δάσος γυμνός;
Με έπεισες ότι ήσουνα ο χαρακτηριστικός Ιταλός.
Δεν υπάρχει πια τέτοιος τύπος, αλλά τον δημιουργούμε.
- Μέσο της καταστολής; - Όχι, μέσο παραδειγμάτων.
Δίνοντάς του καστορέλαιο; Ρίχνοντάς τον στη φυλακή;
Βασανίζοντάς τον; Εκβιάζοντας;
Άννα. Σε παρακαλώ αγάπη, ηρέμισε.
Ο Κλέριτσι είναι φασίστας. Εγώ είμαι αντιφασίστας.
Το ξέρουμε αμφότεροι.
Και αποφασίσαμε να δειπνήσουμε μαζί όλοι το ίδιο.
- Και να μεθύσουμε τις συζύγους. - Ο γεροκαθηγητής και ο πρώην μαθητής του.
- Τζούλια, τι τρέχει; - Και τώρα θέλω να στοιχηματίσω.
Θεέ μου, πόσο πολύ ήπια!
- Θα αλλάξεις γνώμη για μένα τώρα. - Αδύνατον, καθηγητά.
Ο άνδρας μου είναι αφελής σε τέτοια πράγματα.
Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι ο Κλέριτσι ήταν ένας απ’τους καλλίτερους φοιτητές μου.
Αλήθεια; Πέστε μου. Πώς ήταν ο Μαρτσέλλο σαν φοιτητής;
- Σοβαρός. Πολύ σοβαρός. - Αλλά δεν μπορείς να είσαι πολύ σοβαρός.
Οι πραγματικά σοβαροί άνθρωποι δεν είναι ποτέ σοβαροί.
Τζούλια, έχεις δει ποτέ τον άνδρα σου να γελάει;
Όχι, αλλά είναι ένας πολύ σοβαρός άνδρας. Αυτό είναι το φυσικό του.
- Τίποτα το κακό σ’αυτό. - Αυτό δεν είναι καθόλου το φυσικό μου.
Έχω μια ιδέα, Κλέριτσι. Πρέπει αμφότεροι να παραμείνετε εδώ.
Θα καταλάβετε πάρα πολλά πράγματα ζώντας εδώ.
Για σας είναι μια σημαντική ευκαιρία.
Τι ξέρετε, καθηγητά;
Έχει δίκιο.
Ήλθε μόνο στο Παρίσι για να απολαύσει τον μήνα του μέλιτος.
Επί τη ευκαιρία, ανέφερε η Τζούλια την ιδέα μου σε σένα;
- Έχουμε έναν θαυμάσιο ξενώνα... - Με ένα τεράστιο κρεβάτι!
Και από την Σαβοΐα, μπορείτε να επιστρέψετε στην Ιταλία.
Ευχαριστώ, αλλά υποσχέθηκα στην Τζούλια να της δείξω το Παρίσι.
Είμαι μισομεθυσμένη ήδη!
Αυτό είναι θαυμάσιο. Ο άνδρας μου φεύγει αύριο.
Και αφού θα έχετε δει λίγο περισσότερο το Παρίσι, θα τον συναντήσουμε.
Μαρτσέλλο, πες την αλήθεια. Θα σου άρεσε να πάμε;
Μα ασφαλώς. Είναι πράγματι τόσο καλοί.
- Ωραία, εντάξει. - Ίσως η Τζούλια δεν θέλει να πάει.
Όχι, όχι!
Αν δεν σ’ αρέσω, μπορείς απλά να το πεις.
Μη στεναχωρείς την αγαπητή Τζούλια.
- Θα έλθουμε οριστικά. Έτσι, Τζούλια; - Ναι.
Άσε με να κάτσω εκεί.
Θεέ μου, στριφογυρίζει ολόκληρη η θέση.
Είναι σαν κι αυτό το ρεστοράν που είχαμε στο τραίνο,
μ' αυτόν τον αστείο άνδρα.
Μαρτσέλλο, θα μου δώσεις μια απόδειξη της φιλίας σου;
Υπάρχει κάτι να σταλεί. Ένα γράμμα.
Στη Ρώμη. Σε έναν σύντροφο. Σου ζητώ να με βοηθήσεις.
Πρέπει να μεταφερθεί προσωπικά. Δεν είναι βιαστικό.
Όταν γυρίσεις πίσω στην Ιταλία από την περιοχή μας.
Αυτό μπορεί να σημαίνει φυλακή.
Καθένας από τους άνδρες μου, ρισκάρει πολύ περισσότερο.
Καθηγητά, κάποιος μπορεί να πει ότι αυτό το κάνετε εσκεμμένα,
ακριβώς για να με βάλετε σε μπελάδες εκεί.
Λαμβάνοντας υπόψη τι επιστρέφετε, Κλέριτσι, ένας μήνας σε μια φασιστική φυλακή
- μπορεί να είναι καλλίτερα. - Συγνώμη.
Τι είναι αυτό;
Τι τρέχει;
Ε, Ντοτόρε! Για κοίτα.
Τι; Είμαι εδώ για να σας προστατεύσω και θέλετε να με σκοτώσετε;
Δεν θέλω να σκοτώσω κανέναν. Δεν θέλω να το κουβαλάω άλλο πια.
Όλα αυτά, περί τίνος πρόκειται;
- Παραιτείσαι; - Όχι, είναι τόσο αδέξιο.
Δεν ξέρω καν πώς να το χρησιμοποιήσω. Είναι στα πόδια μου, είναι τόσο βαρύ.
Άκου με, σύντροφε!
Θέλω να με κοιτάξεις κατευθείαν.
Είμαστε σε πόλεμο, σωστά; Σταμάτα να είσαι λιποτάκτης.
Ο καθένας σκέπτεται να τα παρατήσει μια τουλάχιστον φορά.
- Δε θα το σκεφτόμουν κάτι τέτοιο. - Εγώ το έκανα. Πράγματι. Ναι, ναι, ναι.
Αλλά λέω στον εαυτό μου, "Μανγκανιέλλο, γιατί, τι σκέπτεσαι;"
Δεν είναι ο πατριωτισμός σου,
δεν είναι η τιμή σου που προδίδεις.
Είναι στην πραγματικότητα ο εαυτός σου.
Μετά από λίγο,
ένοιοσα ένα εγκάρδιο χτύπημα στην πλάτη μου, κάπνισα άλλο ένα πούρο,
και τι σκέφτηκα; "Εμπρός.
"Κουράγιο τώρα.
"Σύντροφε Μανγκανιέλλο!"
Αγωνίσου ή είσαι νικημένος.
Κάνει παγωνιά!
Γρήγορα. Θα πάμε για χορό.
Θα με ρίξεις!
Έλα.
Ευχαριστώ.
Αν ήσουνα αυτό που λες,
θα είχες συμφωνήσει να μεταφέρεις το γράμμα
και θα το χρησιμοποιούσες εναντίον των φίλων μας στη Ρώμη.
Λοιπόν, ρίξε μια ματιά. Δεν υπάρχει τίποτα γραμμένο.
Σκέφτηκα πως ήταν καλύτερα να σε δοκιμάσω.
Πρέπει να σταματήσουν το χορό.
Μα γιατί;
Είναι και οι δυο τόσο χαριτωμένες.
Καλά, τι είναι που κοιτάζετε επίμονα;
Αυτό είναι το Παρίσι, κι εγώ είμαι μια μοντέρνα γυναίκα, έτσι;
- Έχεις τρελαθεί, τελείως. - Εντάξει. Έλα χόρεψε!
Ο καθένας! Όλοι σας!
Όλοι, ελάτε!
- Αύριο με τ’ αμάξι, το χάραμα. - Περίμενε!
- Τι γίνεται με την γυναίκα του; - Όχι. Δεν θα πάει.
Καλύτερα χωρίς αυτήν.
Θα συναντηθούμε στη Ρώμη!
Και καλή σου τύχη!
Ποιος ξέρει τι σκέφτεστε για μένα, καθηγητά;
Ήπια πολύ σαμπάνια!
Είναι καλό για τον καθένα, να τα πίνει πότε πότε.
Δεν θέλετε να το παραδεχτείτε.
Με απορρίπτετε, σα να πρόκειται για διαγώνισμα.
Με προετοιμασία, ο καθένας το περνά.
Άκουσε. Θα πάω αύριο με τον άνδρα μου.
Πρέπει να μείνεις.
Παρακαλώ. Κάνε το για μένα.
Δεν αποφάσισες να πας με την Τζούλια και μένα;
Έχεις παρατηρήσει ότι δεν με πάει η Τζούλια σου;
Συγνώμη!
Μα η Τζούλια είναι τόσο χαζή. Δεν βλέπεις που είναι μεθυσμένη;
Αυτό το βράδυ, όλοι χάσαμε λίγο τα κεφάλια μας.
Εκτός αυτού, κάνεις λάθος λέγοντας ότι δεν σε πάει.
Ανέφερε ότι σε θαυμάζει.
- Τι άλλο είπε; - Ότι σε βρίσκει γοητευτική.
Άλλαξα γνώμη.
Θα μείνω μαζί σας στο Παρίσι. Ευχαριστημένος;
Άννα! Ο καθηγητής μου έκανε πρόταση!
Βοήθεια!
Αισθάνομαι τόσο ευτυχής, που ξέρω ότι σ’ένα λεπτό θα αισθάνομαι απαίσια!
Γεια!
Να πάρει. Άρχισα να κουράζομαι.
- Μανγκανιέλλο. - Ναι, Ντοτόρε.
- Είχα μόλις τώρα ένα φανταστικό όνειρο. - Τι;
Ήμουνα στην Ελβετία.
Και εσύ με πήγες για μια εγχείρηση στο νοσοκομείο
διότι ήμουν τυφλός.
Ελβετία. Είναι όμορφη.
Και ο καθηγητής Κουάντρι έκανε τη εγχείρηση.
Η εγχείρηση είχε επιτυχία και ζούσα ήδη
με την γυναίκα του καθηγητή. Και αυτή με αγαπούσε.
Ελβετία.
Θυμάμαι στο Μιλάνο
όταν ήμουν παιδί, συνηθίζαμε να τραγουδάμε ένα τραγούδι.
Περίμενε ένα λεπτό.
Στην Αφρική, μετά από μια εργασία και τέσσερα νεκρά άτομα,
ανακαλύψαμε ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητο.
Και ο ανώτερός μου είπε: "Μας έχεις καταστρέψει όλους!
"Είστε μόνο κτήνη, αυτό είστε!"
"Περίμενε ένα λεπτό!" Είπα. "Είμαστε άνθρωποι, όχι κτήνη. "
Αυτή η γυναίκα πρέπει να γυρίσει στο κρεβάτι της
και να παραμένει εκεί όλη μέρα.
Θεέ μου!
- Έρωτα, μπορεί σίγουρα... - Τι προσπαθείς να πεις;
Όχι. Τίποτα, Ντοτόρε.
Όχι. Είπα ότι μερικές φορές η αγάπη μπορεί να κάνει θαύματα.
Εκεί!
Αυτοί δεν είναι;
Κρατήσου 20 μέτρα πίσω.
Υπάρχει ένα αμάξι πίσω μας.
- Και; - Μας ακολουθεί.
Τίποτα το κακό σ’ αυτό. Γιατί είσαι τόσο νευρική;
Κοίτα έξω!
Πρέπει να υπάρχει κάτι.
Μη βγαίνεις έξω σε παρακαλώ, σε ικετεύω!
- Λοιπόν, γιατί όχι; - Δεν ξέρω, δεν ξέρω, αλλά κάτι φοβάμαι.
Μπορούμε να κάτσουμε εδώ έτσι.
Θα γυρίσω αμέσως.
Περίμενε εδώ.
Λούκα!
Σκέφτηκα ότι δεν ήσουνα καλά.
Τι είναι; Τι θέλετε από μένα;
Κοίτα έξω, πυροβολώ.
Τι αηδιαστικό. Πάντα το έλεγα αυτό.
Βάλε με να δουλέψω στα σκατά, σίγουρα, αλλά όχι με έναν δειλό.
Όσο για μένα, δειλοί, ομοφυλόφιλοι και εβραίοι,
είναι όλοι το ίδιο πράγμα.
Αν ήταν στο χέρι μου, θα τους έστηνα όλους στον τοίχο.
Ακόμα καλλίτερα, να τους εξαφανίζεις με το που γεννιούνται.
Προσοχή.
Η αυτού μεγαλειότης του, ο βασιλεύς Βίκτορ Εμμανουήλ
έκανε δεκτή την παραίτηση της αυτού εξοχότητας του Μπενίτο Μουσολίνι
του επικεφαλής της κυβέρνησης, πρωθυπουργού και γενικός γραμματέως.
Η αυτού μεγαλειότης διόρισε επικεφαλής της κυβέρνησης,
πρωθυπουργό και γενικό γραμματέα,
τον εξοχότατο στρατάρχη Pietro Badoglio.
Τι κομψή που είσαι με τα καπέλο της μαμάς σου!
Φοράς ακόμα και τις αλεπούδες τις μαμάς που έφερε από το Παρίσι.
Καλό για τη Μάρτα!
Ο βασιλεύς Βίκτορ Εμμανουήλ έχει δεχτεί την παραίτηση
της εξοχότητας του Μπενίτο Μουσολίνι
του επικεφαλής της κυβέρνησης, πρωθυπουργού και γενικού γραμματέως.
Η αυτού μεγαλειότης διόρισε επικεφαλής της κυβέρνησης,
πρωθυπουργό και γενικό γραμματέα,
τον εξοχότατο στρατάρχη Pietro Badoglio.
Ένα κόκκινο μήλο.
Έτοιμος; Αγία μητέρα, μεγαλόθυμη...
" Αγία μητέρα, μεγαλόθυμη... "
- Συ είσαι η Σωτηρία. - " Συ είσαι η Σωτηρία. "
- Ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών... - " Ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών... "
... και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς.
"... και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου, ο Ιησούς. "
Αγία παρθένα, Θεομήτορα...
" Αγία παρθένα, Θεομήτορα... "
... πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς...
"... πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς... "
... τώρα και την ώρα του θανάτου μας. - "... τώρα και την ώρα του θανάτου μας. "
Ονομάζεται Ίταλο.
- Αμήν. - " Αμήν. "
Τώρα ύπνο. Έλα, ξάπλωσε και κοιμήσου.
- Ίταλο; - Ναι. Ίταλο.
- Τι ήθελε; - Θα σε περιμένει στο γνωστό μέρος.
Ίταλο. Μετά από τόσο καιρό.
Πόσο φοβεροί είναι όλοι τους!
Εορτασμός επειδή ο βασιλιάς έριξε τον Μουσολίνι,
όταν μέχρι χθες όλοι ήταν μαζί του.
Δεν μπορώ να περιμένω μέχρι πότε θα τους κρατήσουμε έξω.
Γιατί βλέπεις τον Ίταλο; Σε τι χρησιμεύει αυτό;
Αν με φωνάζει, σημαίνει ότι με χρειάζεται και θα πάω.
¨Ήμουν εγώ αυτός πάντα που τον έκανε βόλτα.
Τον πήγαινα οπουδήποτε.
Συνήθιζε να λέει ότι όταν του περιγράφω πράγματα
ήταν σα να τα βλέπει με τα δικά του μάτια.
Άντε να κοιμηθείς.
Μαρτσέλλο, πρέπει να δώσεις προσοχή, ακούς;
Γιατί;
Τι εννοείς;
Τίποτα.
Περίμενε, άκου. Τι θα κάνεις τώρα;
Το ίδιο με οποιονδήποτε άλλον που σκεφτόταν σα κι εμένα.
Αν υπάρχουν πολλοί σαν κι εμάς, δεν θα υπάρχει ρίσκο.
Το ξέρω, αλλά θέλω να πω οι δουλειές με τον Κουάντρι...
Δεν ξέρω γιατί πράγμα μιλάς.
Στο Παρίσι, η Άννα,
ίσως με σκοπό να με χωρίσει από σένα,
μου είπε ότι εργαζόσουν για την μυστική αστυνομία.
- Και εσύ; Τι της απάντησες; - Ότι δεν είχε σημασία.
Ότι ήμουν η γυναίκα σου και σε αγαπούσα.
Και αν εργαζόσουν γι αυτούς, ήταν δική σου απόφαση.
Αλλά μετά, όταν δολοφονήθηκε ο Κβάντριs,
τι τρομάρα που πήρα.
Και τι νομίζεις γι αυτά τώρα;
Να, σκεπτόμουν ότι όλα αυτά,
θα ήταν ένα σημαντικό βήμα για την καριέρα σου.
Σωστά.
Μαρτσέλλο, μη βγαίνεις έξω!
Μπορεί να σε χτυπήσουν.
Δεν θέλω να κινδυνεύσω.
Μα τέλος πάντων, τι έκανα; Το καθήκον μου.
Μα γιατί θες να πας;
Θέλω να δω πως βυθίζεται μια δικτατορία.
Μαμά! Πού είσαι; Φοβάμαι.
Εδώ είμαι αγάπη μου. έρχομαι.
Μαρτσέλλο;
Υπάρχει κάτι που έμεινε επάνω σου.
- Πού; - Εδώ.
Ω, ναι.
Τι γίνεται με φαγητό;
Όσο θα υπάρχουν γάτες τριγύρω, θα τα καταφέρνω.
Λένε ότι οι γάτες είναι νόστιμες σαν τα κουνέλια.
Κρίμα που δε συναντηθήκαμε εχθές.
Είχα γλυκό με σαντιγί στο σπίτι.
- Με πραγματική σαντιγί; - Ναι, γιατί όχι;
- Χρειάζεσαι αυγά γι αυτήν. - Κάποιον που γνώρισα στην εξοχή,
μου στέλνει και ψωμί.
Φρέσκα αυγά; Ψωμί;
Με προμηθεύει εφόδια. Ποτέ δεν έλειψε τίποτα από το σπίτι μου.
Κοτόπουλα, βούτυρο, φρέσκο τυρί.
- Και πατάτες; - Πατάτες επίσης;
Αν έλθεις μαζί μου σπίτι, θα χαιρόμουν να σου κάνω μια ομελέτα.
- Τι είδους; - Ομελέτα ζελέ.
Πρέπει να έχεις κουραστεί τρώγοντας γάτες όλη την ώρα.
Ναι. Έφαγα πολύ απ’ αυτές. Και δεν είναι και εύκολο να τις βρεις.
- Τι έκανες; - Ποντίκια.
Υπάρχουν περισσότεροι αρουραίοι με την έλλειψη γάτων;
Ναι, αλλά είναι μόνο πετσί και κόκαλο.
Άκουσε. Δεν μένω μακριά απ’ εδώ.
Γιατί δεν έρχεσαι να δειπνίσεις μαζί μου;
- Υπάρχει θέση για ύπνο; - Μπορείς να μείνεις.
Έχεις ωραία παπούτσια. Μαλακά.
Ήταν δώρο.
Είχα κι εγώ ένα δώρο, επίσης. Μια σιαμαία γάτα.
- Ήταν καλή; - Πολύ ζόρικη.
Έχω ένα ζευγάρι παπούτσια σουέτ. Μπορείς να τα πάρεις.
Έχω και ένα ωραίο οριεντάλ κιμονό. Σαν της Μαντάμ Μπατερφλάι.
Ξέρεις ποια είναι η Μαντάμ Μπατερφλάι;
Λίνο!
- Λέγεσαι Λίνο εσύ; - Εγώ; Ναι, γιατί;
- Είσαι σοφέρ, έτσι; - Όχι.
- Μα πριν από πολύ καιρό. - Ναι.
- Είχες ένα πιστόλι. - Εγώ; Δε σας καταλαβαίνω.
Και είσαι ακόμα ζωντανός.
Μα δεν σας γνωρίζω. Τι θέλετε από μένα;
Τι είναι αυτή η ουλή;
- Ήταν ένα ατύχημα. - Τί ατύχημα;
Τι θέλεις; Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου!
Πού ήσουν;
Τι έκανες στις 25 Μαρτίου, 1917;
Εγώ; Ε... Ποιος είσαι; Θα είσαι τρελός.
Τι έκανες στις 25 Μαρτίου, 1917;
Άσε με ήσυχο!
Και την 15η Οκτωβρίου, 1938.
Πού ήσουν; Τι έκανες;
Τι έκανες στις 4:00 μ. μ. την 15η Οκτωβρίου, 1938;
Πού ήσουνα; Τι έκανες;
Τι έκανες; Πρέπει να ξέρω.
Δολοφόνε! Δολοφόνε!
Σκότωσε έναν άνδρα, ένα πολιτικό εξόριστο,
Την 15η Οκτωβρίου, 1938!
Ναι, τον καθηγητά Κουάντρι!
Λούκα Κουάντρι!
Και τη γυναίκα του Άννα Κουάντρι.
Είναι ομοφυλόφιλος, ένας φασίστας!
Και το όνομά του είναι Πασκαλίνο!
Σεμίραμα!
Πασκαλίνο Σεμίραμα!
Μαρτσέλλο, μη το κάνεις αυτό.
Μαρτσέλλο, πού είσαι;
- Φασίστα! - Όχι, Μαρτσέλλο!
Αυτός επίσης είναι φασίστας. Εδώ δεξιά.
- Τι κάνεις εκεί; - Αυτός εδώ είναι ένας φασίστας.
Μαρτσέλλο, όχι. Όχι, Μαρτσέλλο, σε παρακαλώ.
Μαρτσέλλο, όχι, όχι, Μαρτσέλλο!
Ίταλο Μοντανάρη! Φασίστα!
Όχι, Μαρτσέλλο. Τρελάθηκες;
Μαρτσέλλο, γατί το κάνεις αυτό; Παρακαλώ, έλα εδώ πίσω.
Μαρτσέλλο. Μαρτσέλλο!
Μαρτσέλλο! Μαρτσέλλο!